HISTORIA

Plac Grunwaldzki

To pierwsze miejsce związane z historią polskiej radiofonii w Szczecinie. Przybyli z Bydgoszczy radiowcy zainstalowali aparaturę nagłośnieniową w pomieszczeniach poniemieckiego radiowęzła miejskiego. Wykorzystali istniejącą sieć głośników rozwieszonych wzdłuż obecnej ulicy Piłsudskiego, od placu Grunwaldzkiego do placu Sprzymierzonych. Nadawano głównie komunikaty. Uzupełnieniem była polska muzyka ludowa odtwarzana z jedynej płyty, jaką mieli do dyspozycji. Środkiem transportu, jakim wówczas dysponowali, był wóz konny zaprzężony w konia o sympatycznej nazwie „Piotruś”.
Image

Ulica Malinowa 7

Image
W tej willi zakwaterowali się pierwsi radiowcy zaraz po przybyciu do Szczecina. W ogrodzie zbudowali pierwszy drewniany maszt do emisji programu radiowego w eterze, co nastąpiło 25.12.1945 r. Była to tylko emisja próbna, po której nastąpiła przerwa w nadawaniu.

Niedziałkowskiego 21

W tym budynku należącym do PZZ przez wiele lat mieściły się redakcje radiowe rozgłośni: Publicystyki i Informacji, Rolna, Młodzieżowa, hala maszyn, sekretariat i gabinet redaktora naczelnego oraz jego zastępców. Był też gabinet lekarski, a na parterze bufet, w którym toczyło się życie towarzyskie. Pracownicy rozgłośni mogli też korzystać z obiadów abonamentowych w restauracjach: NOT, Artystyczna, Ryska, ale ulubionym miejscem był bufet w Domu Rzemiosła.
Image

Wojska Polskiego 73

Image
Willa była zaadaptowana na potrzeby techniki radiowej. Na parterze urządzono amplifikatornię, małe studio spikerskie i pokój wydziału technicznego. Na piętrze było duże studio nagrań muzycznych i słuchowisk, małe studio nagrań słownych i studio emisyjne programów na żywo jak np. Przegląd Aktualności Wybrzeża „PAW”, a później „Studio Bałtyk”. W pomieszczeniach piwnicznych była taśmoteka i płytoteka, a także warsztat mechaniczno-elektryczny. Na poddaszu mieściły się biura głównego inżyniera i jego zastępcy oraz działu personalnego.

Niedziałkowskiego 24

Wieżowiec ORTV miał zaspokoić wszelkie problemy lokalowe rozgłośni i prężnie rozwijającego się szczecińskiego ośrodka telewizyjnego. Miejsce znalazły tam redakcje merytoryczne radia i telewizji, poszczególne działy obsługi technicznej, administracyjnej i finansowej jednostki. Ogromne archiwum taśm filmowych i radiowych a także biblioteka. Na dwóch najwyższych piętrach mieściły się kawiarnia i zakładowa stołówka. Swoją siedzibę miały też stacje radiowe i telewizyjne. W założeniach politycznych miało się tam mieścić centrum oddziaływania radiowego na Niemcy, produkcji filmowej dla rybaków i marynarzy, spektakli telewizyjnych i nagrań muzycznych, a także siedziba chóru radiowego założonego w oparciu o Chór Akademicki Politechniki Szczecińskiej p/d. Jana Szyrockiego. Niestety przemiany ekonomiczne lat osiemdziesiątych nie pozwoliły na realizację tych planów i ostatecznie w roku 2020 wieżowiec został sprzedany w ręce prywatne. Nowy właściciel planuje go przebudować na apartamentowiec.
Image
Image